Jezus in gebed

Hoe Jezus God werd – niet voor christenen

Hoe werd Jezus God? Die vraag staat centraal in het boek ‘How Jesus became God’ van theoloog Bart Ehrman. Voor de meeste christenen zal de vraag van Ehrman de verkeerde vraag zijn. God werd mens. Dat was in twee millennia christendom de kern van de nodige theologische arbeid. De evangeliën vertellen hoe God op aarde kwam, niet hoe de mens Jezus God werd.

Ehrman, ooit orthodox nu agnost, ziet het christendom in historisch perspectief. Hij begint bij de simpele constatering dat aantoonbaar is dat enkele decennia na de dood van Jezus geloofd werd dat hij de uit de dood herrezen Zoon van God was. Hoe kan dat? Hij zoekt op deze vraag een antwoord zónder religieuze argumenten.

Lees verder »
chuchstreet

Verscheurd: dit boek maakt mij boos

Je kent het type boek wel. Het gaat over een controversieel thema, en de schrijver zegt op de titelpagina al: “Hier zijn al veel boeken over geschreven, maar ik doe het helemaal anders.” Je weet dan één ding zeker: dat het gewoon weer één van die vele boeken is.

Justin Lee, de auteur van dit boek, begint ook zo. “De toon in het homodebat is vaak veel te vijandig. Maar niet in dit boek.” Maar Lee heeft nog gelijk ook. Tot mijn grote irritatie blijft zijn toon ongelooflijk vriendelijk, precies zoals hij beloofd heeft – en in tegenstelling tot negentig procent van de christelijke boeken over homoseksualiteit.

Lees verder »
chuchstreet

Wéér een boek over homoseksualiteit en geloof

De laatste paar jaar heb ik niet meer zo veel gelezen over homoseksualiteit en geloof. Op een gegeven moment wist ik de verschillende visies en standpunten wel. Maar toen ik onlangs bij mijn ouders was en ze vertelden dat ze een nieuw boek over homoseksualiteit en geloof hadden gekocht, besloot ik het toch maar in te zien.

Niet in het minst om een beetje in de gaten te houden wat mijn ouders zoal lezen op dit vlak, moet ik eerlijk bekennen. Op de kaft staat uitdagend en pretentieus: “Het gesprek over homoseksualiteit en christelijk geloof wordt vaak ongenadig hard gevoerd. Maar niet in dit boek.” Met enige scepsis begon ik met lezen.

Lees verder »
wierrook3

De brug der bruggen bouwen: gebroederlijk samen niét ter communie gaan

Bekentenis: ik ben weleens ‘ter communie’ gegaan. Jaren geleden, omdat ik dacht dat het mocht. Ik was in een katholieke kerk, meende dat daar een soort avondmaal gevierd werd, en deed gewoon mee. Dat mag dus niet, maar daar kwam ik later achter, toen ik theologie ging studeren. Een wezenlijk ritueel zoals avondmaal/communie samen beleven, dat zit er kennelijk niet in.

Janneke Nijboer, PKN-dominee, en Eric van den Berg, beroepskatholiek, schreven samen “Wierook en pepermunt, Een ontmoeting van tradities“. Ze verkennen hun eigen tradities, en proberen elkaar te ontmoeten. Als Janneke (@Tjanneke) beschrijft hoe een ooit oecumenische viering teloorging door toenemende orthodoxie aan katholieke kant (mijn interpretatie), geeft ze meteen aan waar de kern van het probleem zit. Tot elkaar komen is eeuwen na de reformatie gelukkig goed mogelijk. Over je schaduw heen springen, zoals dat sinds de formatie van het laatste kabinet heet, helaas niet.

Lees verder »