the-bucket-list

Voer voor je bucket list: spijt top vijf van stervenden

Heb je er weleens over nagedacht wat je nog wilt doen voordat je in je sterfbed ligt? Waarschijnlijk schieten er nu wel een paar dingen door je hoofd. Op mijn lijstje staat reizen. Dat wil ik graag één keer in mijn leven doen, voor een paar maanden. Waarom weet ik niet, maar het borrelt. Misschien herken je het wel. Backpacken is hot. Toch staat die activiteit niet op de top vijf van mensen op het randje van de dood. Het zijn juist de op het eerste oog basale zaken. Graag neem ik ze kort met je door.

1. Ik zou het leven hebben willen leiden dat ik zelf wilde en niet het leven dat anderen van me verwachtten

Dat is nummer één. Ook wel logisch, want wie trekt zich niets aan van een ander en trekt volledig zijn/haar eigen plan? Op het einde kun je dan stellen dat je liever je leven lang had gedaan wat je zelf graag wilde. Of dit tot de mogelijkheden behoort is natuurlijk maar de vraag. Word je echt gelukkig als je alleen maar je eigen ding doet? Misschien zit het geluk er juist wel in dat je doet wat andere mensen fijn vinden.

2. Had ik maar niet zo hard gewerkt

Voor sommigen een wijs advies. Voor anderen niet. Als je je leven lang een uitkering trekt, heb je daar dan geen spijt van op je sterfbed? Elk voordeel heb z’n nadeel.

3. Had ik maar beter kunnen praten over mijn gevoelens

Dat is een levensweg. Voor een ‘stugge’ Groninger als ik bijna onmogelijk. Toch is het blijkbaar de moeite waard om er aan te werken.

4. Ik had contact moeten houden met mijn vrienden

Chicks before dicks? Nee dus. Toch is het standaard: je vrienden krijgen een vriendin (of je vriendinnen krijgen een vriend) en het eerste halfjaar kunnen ze niet meer afspreken. Als je geluk hebt trekt het hierna wel weer wat bij, maar het zal nooit meer hetzelfde zijn. Neem van mij aan: daar krijg je spijt van. Is het niet nu, dan is het dus – blijkbaar – wel op je sterfbed.

5. Ik had mezelf meer geluk moeten gunnen

Volgens mij zou dit punt niet in deze lijst voorkomen als je je best hebt gedaan om de vorige vier punten na te streven :)

Reacties

  1. John zegt

    @Jaap:
    1. Blijkbaar niet, want waarom staat het dan op nummer 1?
    Maar laat ik het relativeren. Je eigen leven leiden is wat anders dan geen rekening met anderen houden. Ik geloof niet dat het geluk er in zit om volledig te doen wat anderen willen dat je doet. We zijn per slot van rekening wel geschapen om vrij te zijn, maar tegelijk mogen we niet vergeten om die ander ook vrij te laten.

    We leven allemaal steeds meer in een door de overheid opgelegd keurslijf. Gelukkig lukt het mij tot nu toe meer dan redelijk om daar onder uit te blijven, maar door de steeds grotere inmenging van ambtenarij begin ik de knellende banden van het postmodernisme (alle neuzen dezelfde kant op, maar niemand weet precies welke) ook te ervaren. Ben aan het denken over een escape.

    Ja, ik geloof absoluut dat het tot de mogelijkheden behoort, zonder anderen te kort te doen. Maar omdat steeds meer mensen lijken te geloven dat het niet mogelijk is, wordt alles steeds meer door hogerhand besloten en opgelegd, waarmee de vrijheid van mensen enorm wordt ingeperkt.

    Een mooi voorbeeld uit mijn werk. Waarom is iedereen verplicht verzekerd voor een pensioen? Dat slaat helemaal nergens op. Laat mensen daar lekker zelf keuzes in maken! Er zijn heel veel mensen die drommels goed door hebben dat al die collectieve oplossingen helemaal geen oplossingen zijn. Je kunt zelf vaak veel betere resultaten behalen, en bovendien heb je dan ook nog eens de mogelijkheid om voor de oude dag te zorgen die je zelf graag wilt door op een heel andere manier te zorgen voor die oude dag!

    Maar goed, we denken dus vrij te zijn, maar lopen aan de leiband van hypotheek en pensioen.

    Een andere: Ons gedrag moet beïnvloed worden (vinden de alwetende ambtenaren) door gestoord hoge boete voor een paar kilometer te hard, per ongeluk toeteren (kan je 350,- kosten), 3 minuten langer parkeren dan je betaald hebt, etc, etc. Dat is een enorme inperking van je vrijheid, en zeker omdat er geen enkel causaal verband bestaat tussen hard rijden en ongelukken, en je bovendien in de meeste gevallen ook nog bekeurd wordt voor iets wat je per ongeluk doet (onrechtgevoel). Sterker nog: In de verzekeringswereld zien ze dat de hardrijders vaak juist degenen zijn die het minste aantal ongelukken veroorzaken. Veelrijders zijn in absolute zin meer bij ongelukken betrokken, maar dat is heel wat anders. Iemand die dagelijks in het zwembad is, loopt automatisch ook een hoger risico om nat te worden.

    En toch accepteren we met elkaar dat we aan banden worden gelegd. En accepteren we dat we niet het leven leiden wat we zouden willen, want anders waren die controles allemaal niet nodig. Hetzelfde geld voor pensioenen: er wordt een schijnveiligheid geschapen, want op het moment dat de eurozone in problemen zit, worden ook de pensioenen aangetast. Maar, alles voor het hogere goed van het collectief!

    Het realiseren van punt 1 zal dus in de praktijk steeds lastiger worden omdat we steeds meer en meer naar een door de overheid gecontroleerde samenleving gaan. En dat ook nog eens grotendeels op basis van leugens.

    2. Au. Maar tegelijkertijd vindt ik werken blijkbaar fijn, want ik kan ook een andere keuze maken :) Mijn vrouw doet gelukkig haar best om op dit punt wat balans in m’n leven te brengen :)

    3. Kan ik me wel iets bij voorstellen, maar we kunnen elkaar de hand schudden als mede-noordeling ;) Weet niet of het de moeite waard is. Als ik het geleuter over gevoelens en emoties van tegenwoordig zie, dan bedenk ik me weleens dat die ouderwetse schop onder de kont zo gek nog niet was.

    4. Tja, geldt dat dan ook niet voor die vrienden? Enerzijds zit er misschien wat in, anderzijds zou ik zeggen: Maak nieuwe vrienden.

    5. Dat geloof ik graag. Maar we ‘moeten’ alles opofferen voor het collectief. En dan vooral het collectief wat zijn geluk wel neemt en lekker in de zon zit ;)
    We zijn weleens teveel gefocussed op meer, meer, meer, terwijl daar het werkelijke geluk niet in zit. Het geluk zit niet in dingen, zoals de commercials je graag willen laten geloven, het geluk zit in ons. En als je dat gevonden hebt, maken de eerste vier niet zoveel meer uit.

  2. Hannah zegt

    Ik geef mijn visie op de top 5, in dezelfde volgorde:
    1. Leef zoals je zelf wilt, maar zorg dat je in balans blijft met wat goed is voor de ander. Ongeveer zoals: Houd van jezelf zoals van de naaste.
    2. Je werkt om te kunnen leven, niet omgekeerd. Als je te weinig tijd hebt voor familie en vrienden, dan kun je proberen om minder te werken en zul je je uitgavenpatroon aan moeten passen. Daarnaast halen mensen voldoening en zelfrespekt uit werk, dus moeten wij als samenleving dit ook wel voor iedereen mogelijk houden; hierbij denk ik o.a. aan de sociale werkvoorziening.
    3. Bij het praten over gevoelens moet je jezelf eerst toestaan om gevoelens te hebben. Daarna komt praten en daarna mogelijkerwijze kijken of je gevoelens ander gedrag nodig maakt.
    4. Vrienden/vriendinnen zijn heel belangrijk in je leven, maar bij het vormen van een relatie is hechting heel belangrijk. Je bent dan even helemaal op elkaar gericht. Vrienden/vriendinnen kunnen zich dan beter even terugtrekken. Dit is ook het geval bij een pasgeboren baby. Maar zodra de hechting goed is, moet je weer vaste tijd en aandacht inplannen voor vrienden en vriendinnen.
    5. Streven naar geluk mag zeker: het betekent dat je tijd, aandacht en geld voor jezelf mag reserveren. Bijv. voor een lange reis of iedere dag, voor jezelf, sporten of iedere week naar een club.

Geef een reactie

Reageren op Staat Geschreven kan door in te loggen via Facebook of Google+.

We vragen alleen je naam, avatar en e-mailadres op. Je e-mailadres wordt niet op de site getoond.


De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>