Sinterklaas bestaat niet. God wel!

Christenen met lange tenen. Daar vind ik mijzelf niet onder vallen. Ik vond Eriks blog van 30 november dan ook niet schokkend. Zo ken ik hem, en eigenlijk heb ik wel bewondering voor zijn poging om ‘geloven in God’ in een vorm te gieten. Verbeelding, daar ontbreekt het mij soms aan. In God geloven zoals je vroeger in Sinterklaas geloofde, dat is doorslaan in fantasie.

Erik zal zeggen dat het geloof in God als een bestaand, maar onwaarneembaar wezen, fantasie is. Daarin liggen wij misschien wel ver uit elkaar, hoewel we ook wel eens van godsbeeld ruilen. Puur hypothetisch natuurlijk. Om vrienden te zijn moet je elkaar durven begrijpen, en in het verlengde daarvan begrip hebben voor de ander. Dat gaat bij ons goed.

Voor het zootje houden

Wat ik zo moeilijk vind aan de vergelijking van Erik, is dat Sinterklaas een verhaal is dat bewust door volwassenen aan kinderen wordt verteld als waarheid. Dit om het plezier van het feest te vergroten. Of dat het plezier van de ouders of van de kinderen is, laat ik graag in het midden. Het verhaal van God is toch niet door tientallen mensen geschreven om de mens voor de gek te houden?

Kennis vergroot ongeloof. Niet de kennis van enkel de Bijbel, maar wel van de Bijbel als wetenschap. Waar hebben de bijbelschrijvers leentjebuur gespeeld, wat was de historische context en hoe zit het met de betrouwbaarheid van teksten, zijn vragen waarvan het antwoord een christen aan het wankelen (kunnen) brengen.

Elohim Jahweh

Waarom zouden de bijbelschrijvers hebben geput uit bijvoorbeeld de Griekse mythologie om Jezus tot God te verklaren? Was Jezus gewoon een bijzonder persoon die dat zomaar verdiende? Zaten deze mensen er echt heel erg naast of wilden ze de lezers een hart onder de riem steken of misschien wel voor de gek houden? Ik denk het niet.

Verhalen over JHWH kunnen zijn doorverteld en later uitvergroot op papier zijn gezet. Misschien zijn de verhalen bedacht. De teksten over en met betrekking tot Jezus zijn een heel ander verhaal. De goede boodschap in het Nieuwe Testament is: geloof in Jezus, de zoon van JHWH. Is dat verzonnen? Zaten alle schrijvers er dan zo naast, of hadden ze bijbedoelingen? Dat kan ik me niet verbeelden. Nee, zelfs niet geloven.