Wordt de Griekse premier Papandreaou opgevolgd door Papademos, Papadopoulos of een andere Papa? Wanneer krast Silvio Bunga Bunga Berlusconi eindelijk eens op? De afgelopen week sprak iedereen daarover, niet over die fantastische christenen in kerk X of gemeente Y. In de tijd van Paulus was dat wel anders, tenminste, als we Paulus mogen geloven:
1 Tessalonicenzen 1:9-10 “Iedereen praat erover hoe wij door u zijn ontvangen en hoe u zich van de afgoden hebt afgewend om u tot God te keren – om hem, de levende en ware God, te dienen en om zijn Zoon te verwachten uit de hemel: Jezus, die hij uit de dood heeft doen opstaan en die ons zal redden van het komende oordeel.”
12Iedereen praat erover. Waarover? Over het geloof dat de christenen in Thessalonika hebben in God. Waar zie je dat nog tegenwoordig? In theorie zou het moeten kunnen, via de microblogservice Twitter bijvoorbeeld. Wat ik daar voornamelijk zie zijn tweets met uitspraken van beroemde christenen of Bijbelteksten. Over een kerk zie ik dit eigenlijk niet. Komt dat door de cultuur? Door de hoeveelheid kerken misschien wel? Of onderscheidt de kerk zich nu minder dan een kleine 2000 jaar geleden?
Waar wel over geschreven en gepraat wordt, zijn de negatieve eigenschappen van diverse gemeenschappen. De groeiende kerken zijn te charismatisch, fabrieken. Ze trekken geen pas-bekeerden aan, maar vooral christenen uit andere, vaak traditionelere kerken. De conservatievere gemeenschappen vallen op door de groepen mensen, die op zondagochtend in het zwart door het dorp lopen of fietsen en niemand willen groeten.
Kernwaarden
Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar ik was eigenlijk op zoek naar een kerk cq. gemeenschap waar 'iedereen' over praat. Waar het geloof in God de kerk beroemd maakt. TRIN? Nee... Even realistisch. Kan een kerk opvallen door geloof in God, of zit hier meer achter? Staan in deze tekst misschien de kernwaarden die een christelijke gemeenschap zou moeten bezitten?
Dan lees ik de tekst nog een keer en dan haal ik daar vier kernwoorden uit: gastvrijheid, trouw, dienstbaarheid en hoop. Als een gemeente daarin uitblinkt en niet alleen naar binnen, naar de eigen leden, maar vooral naar buiten gaat, dan wordt daarover gepraat. Dat kan niet anders. Misschien moet er anno 2011 alleen wat meer moeite gedaan worden om de nieuwswaarde van de kerkelijke deugden hoog genoeg te krijgen.
6Mensen met hoop
De kerk moet naar buiten treden met een boodschap van hoop. Een leuk idee van Jaap, maar ik vrees dat het weinig realistisch is. Een kerk is een gemeenschap, die bestaat uit mensen, het is geen instituut dat zich naar een doel laat sturen. Om die boodschap van hoop te brengen, zijn mensen nodig die hoop hebben. Daar zit het probleem.
Wie zegt de belangrijkste dogma’s van het algemeen betwijfeld christelijk geloof niet meer uit z’n mond te krijgen, wordt verketterd. Misschien is dat wel terecht. Ik geloof dat degenen die deze twijfel uitspreken, het topje van de ijsberg zijn. Over hun lippen komen de woorden van een zwijgende massa. Een massa die van Jaap met een blijde boodschap naar de mensen moet.
In de wind geslagen
In de tijd van Paulus was het niet anders. Hoewel hij in deze tekst lijkt te schrijven aan een groep vrome bekeerde christenen, weten we uit andere brieven die Paulus schreef dat niet alles pais en vree was in zijn gemeenten. Niet over alles werd hetzelfde gedacht, en aanwijzingen van Paulus werden vrolijk in de wind geslagen. Lees de eerste brief aan de gemeente in Korinthe maar.
Naar buiten treden is te hoog gegrepen, denk ik. Het is helemaal niet vreemd dat veel kerken even met zichzelf bezig zijn. Dat is nodig, en daarbij moet oog zijn voor de zwijgende massa, die op zondag wel in de kerk zit, maar worstelt met de waarheidsclaims en dogma’s die vanaf de kansel de zaal in geslingerd worden. Ik hoor bij deze groep, al zwijg ik niet altijd. Van mij kan Jaap niet verwachten dat ik met hoop de boer op ga. Voorlopig.
Het is op zich goed dat een kerk niet direct naar buiten gericht is, maar eerst eens naar zichzelf kijkt. Wat doet het voor een goed om aandacht te vragen als je je moet schamen voor waar de mensen dan naar gaan kijken. Jazeker, het zou goed zijn als de kerk opvalt en als er over de kerk gesproken wordt, maar laat dat dan zijn omdat de kerk van binnen goed in elkaar zit. Dat is ook wat Jezus vraagt in zijn hogepriesterlijk gebed. “…opdat zij allen één zullen zijn, zoals U, Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven dat U Mij gezonden hebt.”
Laten we ons vooral niet te druk maken over wat we allemaal aan de wereld willen laten zien, maar laten we ons bezighouden met wat de wereld ziet als ze ons zien zoals we werkelijk zijn. Zijn wij dan die onderlinge eenheid die duidelijk maakt dat Jezus door God gezonden is? Of moeten we eerst maar eens hard werken aan onze onderlinge eenwording en de eenwording met Jezus Christus? Niet door waarheidverkondiging af te breken zoals Erik suggereert. Maar door de Waarheid aan te nemen en ons eigen te maken. Dan komen ook de gastvrijheid, trouw, dienstbaarheid en hoop waar Jaap het over heeft. Niet geforceerd maar vanzelf door de eenheid die we hebben met elkaar en met Jezus Christus.
Gastvrijheid, trouw, dienstbaarheid een hoop. Prachtig. Lijken mij dé uitgangspunten om mee naar buiten te treden. Niet met waarheidsclaims… dat hoeft hier niks mee te maken te hebben.
Pas op dat je geen one-trick-pony word met je problemen rondom waarheidsclaims Erik, of was je vandaag gewoon vergeten je antidepressiva te slikken ^_^ ?
Ik mag hopen dat een kerkgemeenschap nooit om zijn gastvrijheid, trouw en dienstbaarheid bekend raakt! Echt nooit! Daarvoor hebben we al zaken als Unicef, het Rode Kruis en andere goed-doe-organisaties, in dat rijtje wil ik de kerk niet thuis zien…
Tenminste, zonder dat diezelfde kerk met name bekend staat om zijn hoop! Hoop is namelijk het enige wat al die welbedoelende organisaties, uitdeelacties, sponsorlopen en noem maar op niet kunnen brengen. Hoop is, in tegenstelling tot gastvrijheid, trouw en dienstbaarheid namelijk niet iets wat afhankelijk is van ons. Of we nu met het verkeerde been uit bed stapen of niet, veel of weinig in de collecte doen, opwekking of psalmen zingen, onze hoop is afhankelijk van en gegrondvest in Hem! Dat kan geen organisatie, geen welgeleerde, geen andere religie bieden.
1. Petrus 3,14-15: Vreest niet wat zij te vrezen geven en laat u niet verwarren (Jes.8,12) maar heiligt de Heer, de Christus in uw harten, altijd bereid tot verantwoording aan al wie u een woord vraagt over de hoop die in u is, maar met zachtmoedigheid en vreze.