Vreemde wandelaar blijkt overleden twitterdominee

Erik en ik besluiten te gaan wandelen. Van Hoogezand naar Ede. Met de auto kost dat toch al gauw een hele tank, en lopen is ook nog eens gezond. Een kleine duizend stadie is in een paar dagen wel te doen. We spreken met elkaar over alles wat er het afgelopen jaar is voorgevallen. Terwijl we zo met elkaar in gesprek zijn, komt er in Zuidlaren een vreemdeling naar ons toe en loopt met ons mee. Wat beduusd, maar ook gekscherend, kijken wij elkaar aan. Wie is die man?

Planteneter

De slanke man vraagt ons: “Waar lopen jullie toch over te praten?” Erik antwoordt: “Over lekker eten en drinken.” “Wat dan?” Vraagt de man. “Over de shoarma die we samen aten, over de koffie die we samen dronken en over melk, want dat vinden wij beiden zo lekker.” Zegt Jaap. “Daarnaast zijn we toch wel wat kilootjes aangekomen, daarom hebben we besloten deze lange wandeling te maken.” Vult Erik aan. Waarop de man zegt: “Hebben jullie dan zo weinig verstand en zijn jullie zo traag van begrip dat je niet ziet dat de oorzaak van jullie dikker worden juist vlees, melk en koffie is?”

Een betoog van zeker een uur volgt. Over sla, groene smoothies, chakra’s, monopolisering en fanatisme, schepping en verantwoordelijkheid. Interessant hoor. Het blijkt dat kanker en hart- en vaatziektes (zo goed als) te voorkomen zijn door geen vlees, melk en koffie meer te nemen. “We lijken het gemakkelijker te vinden om te leven met het noodlot dan met verantwoordelijkheid! En dat is voor gelovige mensen kennelijk niet anders.” Aldus de meeloper.

Avondmaal

We naderen Meppel en het lijkt er even op dat de man verder wil reizen. Wij dringen sterk op hem aan om dat niet te doen en zeggen: “Blijf bij ons, want het is bijna avond en de dag loopt ten einde.” Hij besluit met ons mee te gaan naar de stad om wat te eten. Erik neemt een biefstukje, ik een mixed grill. De man neemt een maaltijdsalade met een glas water. “Ik wil alleen de salade als je zeker weet dat de sla niet bespoten is!” Zegt de vreemdeling tegen de ober. We gaan eten en de planteneter begint weer te vertellen:

Het is alweer meer dan een jaar geleden dat ik besloot tot een sabbatical. Ik nam tijdelijk afstand van mijn werk en trok mij terug in een anoniem bestaan. Dit werd een Jubeljaar. Ik geloof dat een Jubeljaar een goddelijk geschenk kan zijn voor veel mensen. Nee, niet iedereen zal het zich kunnen permitteren om een jaar afstand te nemen van zijn of haar werk. Maar een periode van herstel, balans en nieuwe impuls is wel mogelijk voor iedereen – en dat is een Jubeljaar. Daarom zal ik vertellen over wat het Jubeljaar ooit was en wat het kan zijn voor mensen van nu. Samen ontdekken we dan hoe een oeroud Bijbels idee over een gezonde samenleving een hele actuele betekenis blijkt te hebben voor de ‘Midlifers’ van de 21e eeuw!

Reïncarnatie

Onze ogen gaan open en we herkennen hem. Het is de reïnspiratie van Boele Ytsma! We hadden het kunnen weten. Boele is werkelijk uit de dood opgewekt en aan ons verschenen. Na zijn digitale euthanasie is hij tegenwoordig weer te vinden op Facebook, Google+, Twitter en zijn blog. Hij is coach, schrijver, verhalenverteller, docent godsdienst, duurloper, vader en echtgenoot en… en… en… poeh, je zou er bijna moe van worden… We kijken op en zien Boele de deur uit lopen met een doggybag. “Ik wil vandaag nog 10k lopen.” Zegt hij verontschuldigend.

Vrij naar Lucas.