In een gesprek met Pieter Kleingeld, predikant van de Nederlands Gereformeerde Kerk (NGK) Maassluis en blogger, kwamen we op het nut en het doel van exegese, van preken en van de Bijbel. De uiteindelijke centrale vraag bleek te zijn: “Wat doet de Bijbel?” Maar daarmee impliceer je, dat de Bijbel (als we zo mogen generaliseren) in beweging zet.
Het evangelie
De volgende ochtend sprak predikant in spe en tevens blogger @AlainVerheij in de NGK Schiedam. Naar aanleiding van zijn preek, ontstond een soortgelijk gesprek op Twitter: “Wijst iedere Bijbeltekst naar het Kruis?” Is het mogelijk om het evangelie bij iedere tekst te betrekken? Volgens @AlainVerheij heeft het Kruis vele gezichtshoeken:
Jezus zelf verklaarde de Oudtestamentische teksten ook met het oog op zichzelf. @stefandijkstra wees daar nog even op. Natuurlijk zijn er teksten uit het Oude Testament, die we op Jezus kunnen betrekken, maar is dat dé boodschap van de hele Bijbel? Zet het evangelie in beweging? Wat gaan we dan doen met bijvoorbeeld het scheppingsverhaal? Ik ben van mening dat het mogelijk is om het evangelie in iedere Bijbeltekst te leggen, maar of die er ook van zichzelf inzit valt te betwijfelen.
De boodschap
Als ik één conclusie kan trekken met betrekking tot het doel van de Bijbel, dan is dat, dat we door het lezen van dit boek een klein beetje inzicht kunnen krijgen in wie God is. Dan kom je inderdaad uiteindelijk uit op het evangelie, maar dat lijkt mij niet meteen de eerste prioriteit van iedere tekst. Hoe denkt God, hoe handelt God en hoe gaat Hij met mensen om? Dat alles schijnt door de verhalen en de brieven in de Bijbel heen.
Zelf bij het scheppingsverhaal is het mogelijk. Iedere scheppingsdaad van God wordt afgesloten met “En God zag dat het goed was”. In de schepping komt dus Gods goedheid naar voren. Nu maakte God de wereld ook geschikt (en goed) voor de mens om in te leven. De mens had dit geschenk niet aan zichzelf te danken, het was onverdiend. We kunnen dan zeggen dat in de schepping Gods genade naar voren komt. Gods genade is op zijn beurt een belangrijk aspect van het evangelie.
Dit is niet het inleggen van het evangelie. Het is beter om te zeggen dat dit ‘het leggen van connecties tussen aspecten van de tekst en het evangelie’ is.
Lieve Jaap,
Jezus zei : niemand komt tot de Vader dan door mij. Dit is dan ook het doel van de bijbel, Jezus te laten zien en te leren kennen. Dan, als we Hem kennen, ga je God snappen.
Dus gaat het in mijn ogen niet om het kruis, of het evangelie. Nee, daarboven staat Jezus.
Die leren kennen door alle verhalen heen, in alle verhalen en met alle verhalen.
Gods zegen,
Sijbrandt
In teksten als het scheppingsverhaal kun je altijd Jezus lezen.
Dit kun je ook altijd NIET doen.
Ligt geheel aan je theologische vooraannames.
Neem er Johannes 1 bij en je hebt een Christocentrische preek..
Of de suggestie van Stefan.
Maar neem er een Joodse exegese bij, en Christus blijft uit.
Hoe dan ook loopt de discussie, ben ik bang,
ook stuk op verschillende definities van ‘evangelie’.
Voor Stefan is het breed (evangelie=onverdiende goedheid).
Voor mij ook (vandaar de ‘vele aspecten’).
Voor Jaap lijkt het wat smaller (evangelie=Jezus),
maar voor Sijbrandt is het wéér wat anders,
voor hem is het iets dat los van, ja zelfs ónder Jezus staat…
Ik moet denk ik mijn opmerking iets verduidelijken. Het evangelie is niet breed, maar het laat wel veel aspecten zien van God zien die breed zijn. De kern van het evangelie is dat Christus is gestorven voor onze zonden en dat Hij is opgestaan op de derde dag (1 Kor 15). De vergeving van zonden door het verzoenend werk van Christus is de boodschap die moet worden aangenomen om tot de Vader te komen.
Maar juist die vergeving heeft verschillende kanten. Het is zoals ik eerder zei genade. Het toont Gods liefde, Zijn goedheid, maar ook Zijn toorn en woede om de zonde van de mens. Alle aspecten van God, wie Hij is, hoe Hij is, wat Hij waardeert en wat Hij verafschuwt kunnen we zien in het kruis. Sterker nog, wie kunnen Gods eigenschappen het sterkst in het kruis zien.
Juist in deze tijd waarin zoveel mensen Christus niet kennen en zelfs veel mensen in de kerk bijna geen band meer met Hem hebben, zou de prediking gericht moeten zijn op het verkondingen van Hem en wat Hij voor ons heeft gedaan. Het herkennen van (aspecten van) het evangelie in heel de bijbel is daarin essentieel.
Overigens is hier laats een conferentie geweest. Jullie kunnen bij de volgende website de lezingen vinden: http://thegospelcoalition.org/conferences/2011/#media
Los van de noodzaak van evangelieverkondiging en wat je er in of uit wilt halen, denk ik toch dat niet heel de Bijbel naar Jezus wijst, naar het Kruis wijst of dat er een evangelieboodschap inzit. Dat is natuurlijk ook precies wat ik met dit blog wil zeggen.
Dan jouw reactie Stefan:
En dit is dus precies mijn punt. Als ik een kippenhok timmer, ik ben klaar en kijk ernaar en zeg: “Zo, dat is mooi gelukt”, dan zegt dat niet dat ik ook mooi ben. Misschien dat ik de mogelijkheid heb om iets moois te maken. Vervolgens doe ik kippen in dat hok. Ben ik dan genadig, dat ik een hok bouw voor mijn kippen, zonder dat ze mij het hok gaan betalen?
Dat vind ik dus inlegkunde ;)
Elk Bijbelwoord, zelfs elke (Hebreeuwse) letter, verwijst naar Christus.
Ook in de beschrijving van de schepping: “in den beginne” is “Bereshiet”, wat ook vertaald kan worden als “met een beginsel”. Dat Beginsel is… Niemand anders dan de Zoon, Jezus Christus.
God de Vader wilde niets anders dan op Zijn Zoon wijzen – en andersom.
Door de hele Schrift heen, wil God Zich bekend maken aan mensen. God maakt Zich ten volle bekend in Zijn Zoon. Hij is het doel van alles, ook van de schepping.
Hij, de Here Jezus, zou ook ons doel moeten zijn, in alles.
Gods Zegen,
Steven