
Snoep, daar gaat het om op 11 november. De lampion is leuk, de liedjes zijn een noodzakelijk kwaad. Zo denken de kinderen die bij ons aan de deur komen zingen erover. Vandaag op Staat Geschreven een tekst waarin een groep meiden optreedt met een lampje. Ze wachten niet op snoep – maar op een bruidegom. Het is een gelijkenis die over het einde der tijden gaat. Als de bruidegom komt, reageren de meisjes net zo enthousiast als hedendaagse Nederlandse kinderen die een Mars toegestopt krijgen:
Mattheus 25:6-10 “Midden in de nacht klonk er luid geroep: “Daar is de bruidegom! Kom, ga hem tegemoet.” Dat wekte de meisjes en ze brachten hun olielampen in orde. De dwaze meisjes zeiden tegen de wijze: “Geef ons wat van jullie olie, want onze lampen gaan al uit.” De wijze meisjes antwoordden: “Nee, straks is er nog te weinig voor ons en jullie samen. Zoek liever een verkoper en koop zelf olie.” Terwijl zij op olie uit waren, arriveerde de bruidegom, en zij die klaarstonden gingen met hem naar binnen voor het bruiloftsfeest, waarna de deur gesloten werd.”
Jezus komt terug
Een jaar ertussenuit. Dat was wat ik een dikke drie jaar geleden wilde, dus besloot ik naar een Bijbelschool te gaan: de Wittenberg. De eerste weken waren fantastisch, het was één groot kamp. Halverwege het jaar lopen de irritaties toch wel wat op. De een doet zijn corveetaken niet, de ander slaapt teveel uit, als je zelf een keer ergens niet aan mee doet krijg je commentaar. Aan het einde van het jaar zijn al deze frustraties weer verdwenen. De mensen die je nu nog dagelijks om je heen hebt zijn over een paar weken weer uit je leven. Van jezelf een positieve herinnering maken bij anderen is dan van groter belang dan de nalatigheid van je huisgenoot, want: misschien was het wel de laatste keer.
Zo is het ook met mensen die verwachten dat Jezus (binnen 25 jaar?) terugkomt. Jezus predikte het, Mattheus schreef erover, Paulus verwachtte het: het Koninkrijk van de hemel is nabij. In ons gedeelte – vlak voor Jezus’ dood - drukt Hij zijn discipelen nog één keer op het hart dat Hij terug zal komen. Een hoofdstuk eerder zegt Jezus: blijf op je hoede, ik kom spoedig terug. Wat de meesten toen niet wisten, is dat het nog zeker 2000 jaar zou duren.
Het begin van het einde
Misschien is het zo gek nog niet dat de christenen in die tijd de komst van Jezus verwachtten. Er ontstond een soort communistisch systeem: verkoop al je bezittingen, geef dat aan de gemeenschap en niemand zal meer tekort komen. God zorgt voor ons en de Messias kan elk moment komen. We hebben het dus niet nodig.
Op de Wittenberg was het einde misschien nog wel mooier dan het begin. Er werd een lied gezongen, een verhaal verteld, nog één keer werd gesproken met die jongen of dat meisje waar je eigenlijk te weinig contact mee had gehad. Wanneer je verwacht dat Jezus elk moment kan terugkomen, verandert je kijk op de wereld. Dan wordt lijden dragelijker, dan zoek je rijkdom niet in geld maar in geluk, in het beeld dat je bij de ander achterlaat, want: misschien was het wel de laatste keer.
Wachten, wachten, wachten
Vijf wijze en vijf dwaze meisjes staan voor een deur. Ze wachten op de bruidegom - een beeld van Jezus, die volgens sommige christenen nog eenmaal op de wereld terug zal komen. Ik denk dat teksten daarover anders geïnterpreteerd moeten worden, maar daar wil ik het niet met je over hebben.
Het gaat me om de meisjes, en dan vooral om de dwaze. Ze bezoeken zondags de diensten van Orlando Bottenbley in Drachten. Deze succespastor preekt zijn kerk propvol. Hij is een gevierd christelijk leider. De predikant maakt de meiden wijs dat Jezus binnen vijfentwintig jaar terug zou komen, maar dat maakt ze uiteindelijk dwaas. Goed bedoelde woorden van de dominee, maar de vijf meiden nemen ze iets te serieus.
Geen sekte
Vijf andere meiden laten zich niets aan het verstand peuteren, en dat maakt ze uiteindelijk wijs. Ze nemen de woorden van de dominee met een korreltje zout. Terwijl de vijfentwintig jaren van Bottenbley verstrijken, raakt het geduld van de dwaze meisjes op. Ze laten hun aardse leven voor wat het is. Ze beëindigen relaties, verkopen hun huis en leven naar het einde toe. De dwaze meisjes vergeten te vragen of ze wat van het geduld van de wijze meisjes mogen lenen.
Dan schrik ik wakker uit mijn droom. Bottenbley's woorden hoeven niet het effect uit mijn nachtmerrie te hebben, maar dat kán wel. Daar had hij best even over na mogen denken voordat hij zijn voorspelling deed. Goed bedoelde woorden kunnen anderen tot regelrechte godsdienstwaanzinnigheid aanzetten. Bottenbley onderschat zijn eigen invloed op mensen. Hij is een succesvol pastor, wiens woorden door mensen van waarde worden geacht. Laat de kerk in Drachten een kerk blijven, en niet veranderen in een sekte. Bottenbley is de eerst verantwoordelijke daarvoor. Deze verantwoordelijkheid begint met het intrekken van zijn voorspelling.


Heej leuke stukken. ik denk dat ik het nieuws / uitspraken van bottenbley te weinig gevolgd heb om het tweede stuk helemaal te begrijpen. Leuke vergelijking met de wittenberg, ik herken het wel een beetje :).
Trouwens, even iets anders, sinds ik eenmaal gestemt heb op een oudere post van jullie heb ik voor altijd gestemd. Bij nieuwe berichten staat er dan al je hebt gestemd, terwijl ik dat nog neit gedaan hebt. Ligt dat aan mijn instellingen of zit er een foutje in de ‘stem code’?
Nou ja zeg, zoveel sliep ik ook weer niet uit op de Wittenberg…