Heb je het over de Jordaan, dan denk je al gauw aan de doop. Bij gebrek aan een lekker comfortabel Pierebad XL, doopten christenen in Bijbelse tijden gewoon in de rivier. Nog steeds zijn er mensen die naar Israël gaan, om zich in de Jordaan te laten dopen. Zonder water geen doop, want het water staat symbool voor reiniging. Stap een kerk binnen en neem de moeite de mededelingen te lezen of te horen. Je kunt er bijna zeker van zijn dat er in de nabije toekomst een doopdienst op de agenda staat. Vandaag behandelen wij een tekst uit Handelingen over dit ritueel.
Handelingen 2:38-41 “Petrus antwoordde: ‘Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Dan zal de heilige Geest u geschonken worden, want voor u geldt deze belofte, evenals voor uw kinderen en voor allen die ver weg zijn en die de Heer, onze God, tot zich zal roepen.’ Ook op nog andere wijze legde hij getuigenis af, waarbij hij een dringend beroep op zijn toehoorders deed met de woorden: ‘Laat u redden uit dit verdorven mensengeslacht!’ Degenen die zijn woorden aanvaardden, lieten zich dopen; op die dag breidde het aantal leerlingen zich uit met ongeveer drieduizend.”
14Baptist, dat ist
Drieduizend mensen keren zich af van hun huidige leven en laten zich dopen. Daarop volgt de vergeving van zonden en ontvangt de gedoopte de Heilige Geest. Zo ging het, niet lang na de hemelvaart van Jezus en niet lang na de uitstorting van de Heilige Geest.
Er wordt nog steeds gedoopt. De symboliek is niet veranderd: de doop staat nog steeds symbool voor het afleggen van het oude leven en het opstaan uit het zogenaamde 'watergraf'. Of, zoals je wilt, de besprenkeling van het hoofd, als teken van de zegel van de Heilige Geest. Hiermee snijd ik meteen een gevoelig punt aan.
De muziek vervaagt
De doop heeft aan waarde ingeleverd, doordat er onenigheid is over de juiste manier van dopen: baby's dopen of pas dopen nadat de persoon daar zelf voor heeft gekozen? De doop is het symbool dat iemand bij Jezus hoort of wil horen, maar ook het symbool voor de atheïst die als kind is gedoopt, ook het symbool voor de 'ketter' die zich laat overdopen.
Toch is de doop voor de dopeling nog steeds bijzonder. Dit lijken vooraanstaande personen in de kerk die dopelingen werven ook te beseffen. Onderling voeren ze een strijd: "Hoeveel mensen heb jij al bij de Heer gebracht?" Kerken zien de waarde van de doop ook in en strijden voor de meeste overdopers dopelingen per maand. En dan, aan het einde van deze prachtige doopdienst zingen we gezamenlijk: "Ik wil te-rug naar het hart van aan-bi-dding, want dan gaat het om U, om U alléén Je-he-zus..."
11Bekering
De bekering van 3000 personen tot het christendom, dat moet een gebeurtenis geweest zijn. Gelukkig zien we het vandaag nog gebeuren. Elke dag bekeren zich mensen, stoppen met hun oude leven, en zondigen niet meer. Je zou het bijna gaan geloven. Is het jammer dat het niet waar is? Ik denk het niet.
Want genoeg mensen denken zich te bekeren. Veel mensen zijn écht van plan met hun oude fouten te stoppen. Ze geloven oprecht dat geloof in Jezus ze gelukkiger en beter zal maken. De realiteit is anders. Ook christenen zijn ongelukkig. Ze maken net zoveel fouten als anderen. Ze zijn net zo vaak boos, nukkig, en moeilijk als de gemiddelde atheïst. Het zij zo.
Herdefiniëren
Het wordt tijd om bekering opnieuw te definiëren. Bekering kán niet meer zijn dan een intentieverklaring zonder verplichtingen. Een belofte dat je je best zult doen, tegelijkertijd beseffend dat je pogingen hopeloos zullen stranden. Een mooi ritueel kan die intentie markeren. Het maakt me niet uit of dat de doop is, belijdenis, iets anders, of helemaal niets. Daar gaat het niet om.
Het gaat erom dat je eerlijk bent, naar jezelf en de omgeving. Echte verandering zal hoogstwaarschijnlijk niet komen. Zeg dat maar gewoon. Leer door te kijken naar anderen, en zie dat mooie woorden zelden gevolgd worden door daden. Eerlijk duurt het langst, en authenticiteit verdient waardering. Daar ga ik voor.
Mooi artikel, heb ervan genoten. Graag zou ik nog willen aanvullen dat in de tijd van en voor Jezus de doop gebruikt werd voor ‘heidenen’ die tot het joodse volk bekeerden. Dus voor bijv. een Griek die zich bekeerde tot de joodse godsdienst. Het opvallende aan de doop van Johannes is dus dat hij joden doopte…
Bam!
Ik ben het roerend met Jaap eens: het IS een heel bijzondere gebeurtenis als je op volwassen leeftijd tot de ontdekking komt dat de enige ware weg naar Jezus loopt. De consequentie van die ontdekking is dat je je verdiept in de leer en een kerk en dat je je laat dopen. Ik was 42 toen in mij liet dopen in de Rooms Katholieke kerk. Het was een feest en ik vind het nog steeds een feest. Word je een ander mens? Toch wel, er is meer geestelijke rijkdom in je leven. Ga je anders leven? Toch wel, want je staat meer stil bij zaken die vroeger te weinig aandacht kregen. Ga je consequent naar de kerk? Helaas niet, want de praktische invulling is toch lastiger in je drukke, volwassen leven. Maar ik vind het wel fijn, om na een jarenlange zoektocht, te zijn thuis gekomen in een kerkgemeenschap! Ik heb geen seconde spijt gehad van mijn weloverwogen, volwassen beslissing!
Ik begrijp overigens ook heel goed als ouders hun babies of kleine kinderen laten dopen. Zoals je als ouder een kind leert praten, zo moet je ze eigenlijk ook ‘leren geloven’. Ik heb het als volwassene altijd als een gemis beschouwd dat ik niet werd opgevoed in en met het geloof. Je mist dan toch een ‘enorm stuk basiskennis’ en dat is wel jammer.
ze lieten zich dopen… ze markeerden een belangrijk punt in hun leven met de doop, nl . hun bekering. inderdaad had Johannes dit ritueel niet als iets van god gekregen, Hij had eerder gezien, de essenen gebruikten het al en hadden er een bepaald systeem van zelfs. voor mij geld dat ik de doop zoals het in de Bijbel staat een erg mooi beeld. aller eerst de reiniging, maar ook in de dood met Jezus en in een nieuw leven opstaan. geweldig. tegelijk had johannes hier een ander ritueel kunnen gebruiken, toevallig was dit iets wat hij gebruikte. ik vind het mooi en je kunt het natuurlijk gebruiken. maar ik geloof persoonlijk dat het meer gaat om een bepaald punt in je leven welke je markeert om het nooit meer te vergeten. een stapel stenen plaatsen zou ook kunnen deden ze in het oude testament bij bepaalde gebeurtenissen. ik geloof wel dat het belangrijk is om wat je markeert als belangrijk ook daadwerkelijk belangrijk zouden moeten zijn en dus exclusief. waneer je dus opnieuw het ritueel herhaald of een ander ritueel plaatst waar je al eerder iets hebt geplaatst , er geen sprake meer is van een exclusief moment. wederdoop is iets waar goed over nagedacht moet worden. nou ja zo maar ff wat gedachtjes wederom.
erik velema
Kinderen horen wat mij betreft in de gelegenheid te worden gesteld om pas op volwassen leeftijd eventueel te mogen kiezen voor een geloof.
Het is een grove tekortkoming wanneer je als ouder je eigen kind geen keuze geeft en het opdraagt om in hetzelfde te geloven als jij.
Ik geloof in elfjes en kabouters en verplicht mijn kinderen om op zondag mee naar het bos te gaan om liederen te zingen en bomen te knuffelen…
Dat klinkt dan weer heel erg raar omdat heel weinig mensen in elfjes en kabouters geloven, het is maar net waar het grootste deel van de kudde zich mee bezig houdt.
Ik vind het nogal wat dat ouders er voor kiezen om hun baby’s te dopen en dat hierbij vaak het argument speelt dat kinderen in zonde zouden worden geboren en dat ze dus blijkbaar niet in de hemel komen tenzij ze worden gedoopt.
Weer dat eeuwig attenderen op consequenties in geval iets lastig is om aan de man te krijgen…
Ik ben ook gedoopt, op mijn twaalfde en ik ben er in elk geval niet schoner van geworden…
Dopen is net als stoppen met roken: je oude gewoonten proberen af te leren en met nieuwe goede voornemens je leven proberen te beteren.
Een wat diepere kijk op het onderwerp: een kinderdoop vind ik niet storend, uit traditie gebeurt het vaak. Wel vind ik het vreemd dat een kind gedoopt wordt, terwijl het kind in kwestie te jong is om te begrijpen wat er met hem/haar gebeurt.
De keuze voor het dopen zou, evenals de keuze voor het geloof, op een veel later tijdstip gemaakt moeten worden door de persoon in kwestie zelf. De keuze voor het dopen zou niet een prestigestrijd tussen kerken en meeloop gedrag van mensen in een kerk moeten zijn, maar een gegronde beslissing van de persoon in kwestie.
Daarom vind ik het jammer dat kerken mensen indirect, naar mijn mening, een “doopverplichting” opleggen, door alleen gedoopte mensen toe te laten tot bepaalde kerk-activiteiten, wat tot prestigestrijd en meeloop gedrag leidt.
altijd leuk Kinderdoop vs. volwassendoop
en om de boel een beetje meer in evenwicht te brengen pleit ik voor de kinderdoop.
Want waarom zouden kinderen in het oude verbond er wel bij horen en in het nieuwe verbond pas als ze zelf een keuze maken? Alles is in het nieuwe verbond beter behalve dat aspect?
En de kinderdoop heeft niet met de keuze van het kind te maken maar met de keuze van God voor het kind. Een kind kan later die keuze bevestigen door belijdenis te doen.
Nou dopersen ;) ben benieuwd of ik nu de knuppel een beetje in het hondenhok gooi…
Beste Markus, God kiest voor het kind, JA! Maar toch ook voor de Marokkaanse, Turkse en Afghaanse kinderen? Of denk je dat Hij discrimineert en dat je in een protestants dan wel RK gezin geboren moet zijn? En als je broer of zus nu wel besprenkeld is en jij niet, wat dan? God ging een verbond aan met het volk Israël en de meesten van ons horen daar toch niet daarbij en aan vervangingstheologie doe ik niet. Jezus stelde een nieuw verbond in: met het Avondmaal! Ter dankzegging voor Zijn offer, voor toewijding.
Jezus liet de kinderen tot zich komen en doopte ze, nee Hij zegende hen door ze de handen op te leggen. Gods Woord is duidelijk: de doop is het gebed van een zuiver geweten. En hoe lief ook, een baby bidt niet tot God dat zijn of haar geweten gereinigd is door Jezus’ aanbod van liefde en vergeving.
Het is een mooie maar eeuwig voortdurende discussie, kinderdoop vs. volwassendoop.
Persoonlijk ben ik als kind gedoopt, maar dat doet er nu even niet toe.
M.i. is de doop namelijk als symbool niet cruciaal. Want iemand die zich bekeerd en 5 minuten later per ongelijk ter plekke dood neervalt is niet gedoopt, zou diegene dan niet door God worden aangenomen? Onzin natuurlijk.
Iedereen heeft recht op een eigen keuze. Daarin kan ik de reactie van Jan Dijkema weer goed volgen, en volgens mij is die keuze weer wel cruciaal. Of je nu als kind bent opgedragen, bent gedoopt of nooit een kerk van binnen hebt gezien, je zult ooit een keuze moeten maken. (overigens is er bar weinig verschil tussen kinderen die gedoopt en die opgedragen zijn, beiden worden meestal ‘gewoon’ door pa en ma meegenomen naar de kerk, daar doet het symbool niks aan af of bij)
Wat dat betreft vind ik de reclamecampagne voor donorschap wel toepasselijk. Kies zelf, ja of nee. Wil je iets met God te maken hebben, ja, welkom, daar hoort vroeg of laat het symbool van de doop bij. Nee, dan niet, maar de keuze krijgen we allemaal voor de kiezen.
@erik (‘bekering herdefiniëren’): Onlangs gehoord op Radio 1, management goeroe Ben Tiggelaar: ‘We (managers) overschatten de wil van de mens.’ Het motto ‘willen is kunnen’ (motiveer mensen van binnenuit, dan veranderen ze hun gedrag) blijkt maar zelden waar. Ik denk dat ‘bekering’ zoiets is als ‘willen’, maar blijkbaar heeft het nog heel wat voeten in de aarde voor we ook ‘kunnen’.
Dan de doop: dat is een mooi symbool, niet alleen om onze goede wil aan te geven, maar ook omdat we ons daarmee mogen onderdompelen in Gods waarheid: waar wij niet ‘kunnen’, is Hij wél in staat om de kloof te overbruggen. Hij maakt ons één met Jezus in Zijn sterven en opstaan, dat wil zeggen: wat God betreft is er volledig afgerekend met al ons falen. Hij nodigt ons uit om op te staan in nieuw leven. Hoe moeizaam dat ook gaat: dat is het startpunt waar we op kunnen terugvallen, elk moment dat we merken dat we tekort schieten. En er zit een belofte in voor de toekomst. Hoe die eruit zal zien weten we niet of nauwelijks, maar bij een God die bereid was zélf te sterven om ons te redden voel ik me wat dat betreft wel veilig…
Pingback: Besprenkeling of tewaterlating? » Staat Geschreven » 1 tekst, 2 theologen
Ben als baby gedoopt, maar stelt natuurlijk geen reet voor, want als baby kan ik toch geen vergeving vragen voor mijn zonden?