Zondagmorgen. Na een korte nacht kijk je op de wekker, en draait je meteen weer om. Je bent niet de enige. Slechts enkelen nemen de moeite om op te staan, en naar de kerk te gaan. In een ontkerkelijkend Nederland nemen wij deze week een tekst die de uitslaper uit zijn bed wil rammelen.
Hebreeën 10:25-27 “En in plaats van weg te blijven van onze samenkomsten, zoals sommigen doen, elkaar juist bemoedigen, en dat des te meer naarmate u de dag van zijn komst ziet naderen. Wanneer we willens en wetens blijven zondigen nadat we de waarheid hebben leren kennen, is er geen enkel offer voor de zonden meer mogelijk, en kunnen we niet anders dan huiverend wachten op het oordeel en op het vuur dat de tegenstanders gretig zal verslinden.”
“Ik ben Stef en ik kan niet lopen, maar ik ga lopen in Jezus’ naam!” Een jongen van een jaar of dertien loopt met zijn rollator naar het podium waarop evangelist Jan Zijlstra staat. Zijn zelfverzekerdheid wordt met applaus en gejuich ontvangen door het 2500 koppen tellende publiek in de Groninger Martiniplaza. Veel van hen zaten al drie kwartier voor aanvang in de sportzaal, thuishonk van de Groninger basketbalclub Hanzevast Capitals.
Wouter Bos en Camiel Eurlings willen niet langer in de politiek vanwege hun gezin. Staat Geschreven trapt daarom af met een Bijbeltekst die oproept je gezin te laten voor wat het is.
